Ayın mektubu

Sâdık bir rüya ve
Genç Beyin'le tanışan ailenin
ÇOK İLGİNÇ HİKÂYESİ

Genç Beyin okuyanın PSİKOLOJİSİ BOZULMAZ, çünkü her sayfası PSİKOTERAPİ etkili!

Genç Beyin yayıncılarına merhaba! Büyük kızım Kevser TV'de reklamını gördüğü bir kadın dergisini bayiden almamı istedi, ben de hayatında hiç gazete bayiine uğramış ve hele dergi almış biri olmadığım halde çok sevdiğim kızımı kırmamak için bayi aramaya başladım. Bildiğim tek bayi tüp bayisiydi ve eskiden sıklıkla uğradığımız yerdi. Neyse biraz soruşturduktan sonra büyük bir marketi gösterdiler, gittim, kadın dergisini sordum, benimle yakından ilgilenen bey "O dergiden 2 adet gelmişti, tükendi; fakat size ailece okuyup tutuşacağınız ve tutuşturacağınız harika bir dergi tavsiye ederim: Genç Beyin!" dedi. Dergiyi eline alıp kapağındaki başlıkları tek tek okudu, gerçekten de hayretler içinde kaldım, yıllardır çare aradığım sıkıntılarımı kapağa taşıyan dergiyi aldım. Zaten belli meblâğı ödemeyi göze almıştım, onu Genç Beyin'e verdim. Eve getirdiğimde Kevser kıyameti kopardı, "Bunu ne yapayım baba? Seni kandırmışlar! Bana o kadın dergisini al, bunu da sen oku!" diye bağırdı. Sonra odasına çekilip ağlamaya başladı. "Tamam, yarın onu da bulup alacağım!" deyip yatıştırdım. Genç Beyin'i odama götürdüm; yani kızımın gözünün önünden uzaklaştırdım ki, gördükçe tepesi atmasın. Yatağımın sağındaki dolabın üzerine koyup salona yöneldim. Yemekten sonra uyku için odama geçtim. "Acaba nasıl bir şey?" diye merakla Genç Beyin'i elime alıp uzandım yatağa. Eşim bütün dizilerini seyretmiş halde televizyonlu odadan geldiğinde saat 1'i çeyrek geçiyordu. Tam 5.5 saattir Genç Beyin okuyordum. "Yarın erkenden işe gideceksin, uyusana!" diyen eşime "Uykudan daha hayırlısını buldum! Şu anda elimde bir ilim hazinesi olduğunu biliyor musun? Bu dergiyi yarın muhakkak sen de oku!" dedim ve 26. sayfaya işaret kuyup uykuya daldım. Rüyamda her gün yaptığım iş olan hammadde yüklü araçla otobanda giderken az ileride bir kalabalık gördüm, meğer deprem olmuş ve fay hattı tam oradan geçiyormuş. Biraz daha yanaşınca derin yarığı farkettim, asfalt sanki bir simitin ikiye bölünmesi gibi birbirinden ayrılmıştı. Lüks bir aracın da ön kısmı o boşluğa saplanıp kalmıştı. Bu arada fay hattının önüne kadar gelmiştim. Trafiği yöneten polis memuru bana doğru eliyle hızlı şekilde işaret ederek "Hey Genç Beyin! Sen geç, haydi geç!" diyordu. Kuvvetli şekilde gaza bastım ve geniş yarığı tıpkı filmlerdeki gibi atlayıp karşı tarafa geçtim. Fakat bu hale inanamayıp çığlık attığımda kendimi yatakta dimdik doğrulmuş vaziyette buldum. Eşim "Geçti Mehmet, geçti! Kâbus gördün galiba! 'Lâ havle velâ kuvvete illâ billâhi'l-Aliyyi'l-Azîm!' de!" şeklinde nefes nefese bu duayı hem kendisi okuyor hem de bana okutturuyordu. Kendime gelince rüyamı eşime anlattım, "Ben sana 'Böyle şeyler okuma!' dememiş miydim?" sözleriyle fırçalayınca "Ne diyorsun sen hanım? Genç Beyin sayesinde fay hattındaki koca yarığı kazasız belâsız atlattım!" karşılığını verdim. Kendisi tekrar yattı, ben camilerden sabah ezanı sesi duyuluncaya kadar dergiyi kaldığım yerden okumaya devam ettim ve 41. sayfaya kadar geldim. 50 metre ilerimizde bulunduğu ve 8 yıldır komşu olduğumuz halde hiç sabah namazına gitmediğim Halaskâr Hüsrev Paşa Camii'ne ilk sabah namazına gittim. Şimdi şaşıracaksınız, kalbinizi koruyun: İmam efendi farzı bitirip yüzünü cemaate dönünce hayretten bayılacak gibi oldum. Zira bu yüz tam tamına rüyamda geniş fay kırığının başında bana "Hey Genç Beyin! Sen geç, haydi geç!" diyen polisin yüzüydü. Üstelik imam efendi fizyolojik olarak (kilolu, kısa boylu, şakakları ağarmış vs.) o polisin aynısıydı. Bir ilginçlik daha vardı: İmam efendi benim çok vehametli ama sonu kurtuluş olan deprem rüyası gördüğümü bilmiş gibi namazın 2. rekâtında Zilzâl Sûresi'ni okumuştu. Hani şu büyük deprem olan kıyamet dehşetini anlatan sûre. Namazdan eve gelince müdürümüz Nazmi Bey'i arayıp gece rahatsızlandığım için uyuyamadığımı söyleyip öğlene kadar izin aldım. Fakat bir türlü uyuyamayınca tekrar Genç Beyin'e yöneldim, 11'e yakın dergiyi bitirdim. Eşime kahvaltıda sabah yaşadıklarımı anlattım ve "Beni gerçekten seviyorsan bu dergiyi oku, bir şekilde Kevser"in de okumasını sağla!" dedim. "Senin gibi kâbuslar görmek için mi?" diye espri yaptı, ardından işe gittim. Günüm inanılmaz farkındalıklarla dopdolu geçti, sanki bana format atılmıştı ve her şeyim sıfır kilometreydi. Değişik halimi görüp neler olduğunu soranlara izahını bir kaç gün sonra yapacağımı söyleyerek sessiz kaldım. Eve geldiğimde eşim kolumdan tutup Kevser'in odasına götürdü beni. Biricik kızım sayfalarına dalmış halde Genç Beyin okuyordu. Bir kaç kere seslenişimi duymadı, yanına vardığımda gözlerini "tefekkür" sayfasından (s. 34) kaldırmakta güçlük çekerek "Babacığım! Sana bir şey söyleyeyim mi? Gerçekten bir ilim hazinesi Genç Beyin ve ben artık dünkü ben değilim!" dedi tebessümle. Önceki gün yaşadıklarımı ona da bir bir anlattım ve zihin karmaşamdan dolayı kadın dergisini almayı unuttuğumu söyledim. Hemen sözümü kesti ve "Okulun internetinde inceledim, bana hitap etmiyor! İyi ki almamışsın! Fakat her ay Genç Beyin mutlaka alalım, olur mu? Ayrıca bu dergiyi tavsiye eden kişiye de teşekkür et!" dedi. O gün bugündür, yani tam 6 yıl 8 aydır Genç Beyin alıyor, ailece okuyor, tutuşuyor ve tutuşturuyoruz. Genç Beyin gibi bir ilim hazinesini tanıma hikâyemiz işte bu. Virgülünden noktasına, araştıranından yazarına, çaycısından çorbacısına, iğneden ipliğe bütün emeği geçenleri ailece yürekten tebrik ediyoruz. Mehmet-Hayriye-Kevser-Şûle İnan/Kocamustafapaşa-İstanbul (Bizleri hakikaten çok etkileyen mektubunuz 4 aydır elimizde, sıraya koyduk ve bu ay yayınlamak nasip oldu. Fakat sayfaya dökünce 6 sayfa tuttu, biz de mecburen bazı bölümleri çıkarmak zorunda kaldık. Anlayışınızı umar, ilginize gönülden teşekkür ederiz. GB)